

Ochtenden
Ik stap de deur uit met de slaapkreukels nog in mijn gezicht. Mijn haar staat alle kanten op en terwijl ik me ineens realiseer hoe ik erbij loop, staat mijn hond vol enthousiasme een grasspriet te inspecteren. Ze heeft er totaal geen boodschap aan hoe ik eruitzie. Ze is vooral blij dat ik er ben om lekker met haar te wandelen. Ik moet glimlachen als ik denk aan toen ik nog geen hond had en mijn vader nog leefde. Ik herinner me een keer dat ik met mijn vader mee zou rijden naa
31 jul2 minuten om te lezen


Kamperen
Zodra de eerste zonnestralen de aarde beginnen op te warmen en er weer knoppen aan de bomen verschijnen, begint het bij mij te kriebelen. Als ik ’s morgens met de hond loop, ruik ik de geur. Als ik om me heen kijk terwijl ik door het park loop, voel ik de vibe. Alles doet me denken aan vroeger, toen we heel vaak naar de camping gingen. Als ik aan kamperen denk, denk ik aan de vroege ochtenden buiten, als de wereld nog stil is en alleen de vogels zich laten horen. De geur van
15 jul3 minuten om te lezen


De man met de toeter
Hij lijkt de hele dag rondjes te fietsen. Overal in de buurt kom ik hem tegen: de man met de toeter. Ook vanmorgen mocht zijn aanwezigheid niet ontbreken. Terwijl ik met mijn hond langs het kanaal loop, zie ik hem staan. Hij is omgeven door vogels die gulzig afkomen op het brood dat hij strooit. Ik hoor de fietstoeter. Mijn hond hoort het ook en blijft gebiologeerd staan kijken. ‘Wiehieeee’, roept de man, gevolgd door opnieuw de toeter. Dat is hoe hij altijd rondfietst. Terwi
27 mei2 minuten om te lezen


Geluksmomentje
Zondagochtend, heel vroeg. De lucht laat haar volledige kleurenpalet zien: oranje, roze, blauw. Voorzichtig verschijnen de eerste zonnestralen. De straten vullen zich met het geluid van ontwakende vogels. Een zwerm trekt over, sierlijk en in perfecte samenhang. Samen met mijn hond kijk ik ze na. De riem kan af. Even loslopen, zonder gestoord te worden. We maken er een klein feestje van. Mijn hond is helemaal in haar element — net als ik. We spelen, rennen, trainen. Terwijl Ch
26 apr1 minuten om te lezen


Embrace the curls?
‘Omarm je natuurlijke krullen’, ‘Stop met stijl maken’. Ineens zijn krullen heilig. Wie nog een stijltang durft aan te raken, begeeft zich moreel op glad ijs. Grappig, want mijn krullen zijn er al mijn hele leven. Op die ene jaarlijkse uitglijder met een stijltang na. Toch was een kapper vinden die ermee om kon gaan jarenlang een bijna onmogelijke opgave. Bad hair days zijn geen uitzondering maar een levensstijl. Maar nu is alles anders. Krullen zijn een trend. Krullenkappers
14 apr2 minuten om te lezen


Verkiezingsuitslag
De ochtendzon werpt zijn stralen op mijn gezicht terwijl ik rustig richting het park loop met mijn hond. Het is rustig op straat. Ik hoor de vogeltjes vrolijk fluiten en als ik om me heen kijk zie ik voorzichtig weer wat groen tevoorschijn komen aan de kale boomtakken. De geur van bloei hangt in de lucht. Ik houd van de natuur. Ik houd van groen. Ondertussen neemt de uitslag van de Alkmaarse verkiezingen mijn gedachten in beslag: GroenLinks-PVdA is de grootste geworden. Ik be
19 mrt2 minuten om te lezen


Seizoenen
Waarschijnlijk is de vraag jou ook wel eens gesteld ‘welk seizoen is jouw favoriet?’ Ik heb er eigenlijk nooit een antwoord op. Zo rond het begin van september begin ik meestal te verlangen naar de herfst en de winter. Mooie kleuren, knusse donkerte, de warmte van de kachel en kaarsjes en met een dekentje op de bank. Inmiddels is het half februari en ik verlang naar het voorjaar. Meer licht, lekker met een boek in de tuin en lange wandelingen met de hond zonder thuis te komen
16 feb2 minuten om te lezen
